Girl Watching in the Fabuleous Fifties

 

Bron: The Fabuleous Fifties (klik de link voor de hele lessenreeks), een blog van Ger Apeldoorn, die de TV-versie van S1ngle schrijft en fan is van Amerikaanse strips en cartoons uit de jaren '50.

 

Ik kreeg deze cartoon weer van mijn broer MB, met de toelichting "Politiek incorrect: girl watching & sigaretten".

Naar de huidige maatstaven misschien politiek incorrect, maar ook weer erg onschuldig juist vergeleken met de 'huidige maatstaven'!!

 

Een cursus girl watching is best aan te bevelen, want ik ben zelf ook geregeld voor een vrouw aangezien - ten onrechte dus - vanwege mijn mooie lange haren en wat verlegen oogopslag. Vroeger droeg ik ook nog graag wat feminiene kleding, zoals roze jassen en felgekleurde broeken, met een staartje in mijn haar en een knopje en ringetje in mijn oren (die er al ruim 20 jaar inzitten). Tegenwoordig is het een goed excuus om me maar 1x per week te scheren ;-))!

 

Les 2 bevat overigens een mooie opmerking: Welke meisjes zijn mooi genoeg om naar te kijken? Antwoord: Elk meisje dat jij mooi genoeg vindt! En dat is helemaal waar. Schoonheid is in het oog van de toeschouwer...

Als jij de enige bent die het ziet, heeft dat nog een groot voordeel: geen last van concurrentie! Voor het betreffende object zal het echter plezieriger zijn naarmate meer mensen haar schoonheid zien.

 

Wouter

 

 

Familienforschung: die ruhmreiche Geschichte von Remus Reid in der USA

 

Limburgers zijn er op vandaag meestal fier op om een roemruchte Bokkerijder onder hun voorouders te hebben. Destijds was het een schande voor de familie, en in publicaties tot in de 20ste eeuw werden Bokkerijders doorgaans alleen met initialen en bijnamen vermeld.

Een Amerikaanse politicus zal ook niet graag het verwijt krijgen dat hij 'net zo'n boef is als zijn voorvader destijds al'.

Onderstaand verhaal ontving ik via een genealogie email-groep. Het staat ook hier op internet.

 

Wouter

______________

 

Es ist alles Ansichtssache...

Eine professionelle Genealogin in Amerika befaßte sich gerade mit der Erforschung ihrer eigenen Familie, als sie herausfand, daß der Urgroßonkel des Kongressmanns Harry Reid, der Remus Reid, für Pferdediebstahl sowie Zugüberfälle 1889 in Montana gehängt wurde. Das einzige bekannte Foto von Remus Reid zeigt ihn auf dem Galgen kurz bevor man ihm den Strick um den Hals gelegt hat. Auf der Rückseite des Fotos steht: "Remus Reid, Pferdedieb, wurde 1885 im Montana Distrikt Gefängnis eingesperrt, 1887 Ausbruch aus dem Gefängnis, danach 6 Zugüberfälle mit Diebstahl. Von Pinkerton Detektiven verhaftet, verurteilt und 1889 gehängt."

Sie fand ebenfalls heraus, daß Remus Reid auch ihr eigener Vorfahre ist. So schrieb sie an den Kongressmann Harry Reid, um weitere Details zum gemeinsamen Vorfahren zu bekommen. Sie erhielt aus dem Büro des Kongressmann die folgende biografische Information:

"Remus Reid war ein berühmter Cowboy in den Montana Gebieten. Sein Unternehmen wuchs und umfaßte auch die Übernahme wertvoller Pferde sowie Geschäfte mit der Montana Eisenbahn. Ab 1883 diente er etliche Jahre seines Lebens der Regierung, wovon er sich schließlich verabschiedete, um sich den Geschäften mit der Eisenbahn widmen zu können. 1887 war er federführend in Ermittlungen der berühmten Pinkerton Detektiv Agentur. 1889 starb Remus während einer wichtigen offiziellen Funktion, die zu seinen Ehren gehalten wurde, als die Plattform, auf der er stand, unter ihm zusammenbrach."

 

Festival Musada Sittard 12 juli 2009

 

De eigen website van Musada is (nog) niet online. Onderstaande aankondiging komt van

http://sittard.amuseerje.nl/festival-evenement/festival-musada-de-markt-52342.html

 

 

<~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤>

Festival Musada Sittard

De Markt - Sittard - zondag 12.07.09 - van 12:00 tot 20:00 - Gratis toegang

 

Multicultureel Festival Musada.

Zondag 12 juli a.s. organiseert het Platform Multicultureel Sittard weer het jaarlijkse

Festival Musadsa, een multicultureel feest

waar iedereen van harte welkom is.

Het programma begint om 12.00 uur en loopt de hele dag door tot 20.00 uur.
De hele dag door is er muziek,dans en lekker eten.

Luisteren naar de Gypsyband Ushti, een workshop Zumba en s'avonds de benen los op de muziek van de salsaband La Palya.
Voor de kinderen is er het Meespeelconcerten, waar ze muziek kunnen maken en dansen.

 

<~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤^~o*¤>

 

Het verhaal van de Joodse vluchtelingen op de MS St. Louis in 1939

Klik op de afbeelding voor een grotere weergave.

 

Creators | A full-page comic by Art Spiegelman and Holocaust historian Dr. Rafael Medoff appeared in Sunday's edition of The Washington Post. The comic marks the 70th anniversary of the voyage of the St. Louis, a ship carrying more than 900 Jews fleeing Nazi Germany that was denied entry to Cuba and to the United States.

[The Washington Post, History News Network]
( http://robot6.comicbookresources.com/2009/06/comics-am-the-comics-internet-in-two-minutes-103/ )

 

Bron voor dit stripverhaal:

http://www.washingtonpost.com/wp-srv/special/opinions/outlook/st-louis-refugee-ship-blues/static.html

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Ik had eerst - tot 2 keer toe - een andere cartoon naar deze blog gestuurd, maar er zat blijkbaar iets in de code waardoor beide mails niet geaccepteerd werden.

 

Bovenstaande strip van Art Spiegelman (bekend van Maus) ontving ik vandaag van mijn broer. Een foto van 2 kinderen op de St. Louis staat op mijn webpagina over Jodenvervolging. Voor meer foto's en achtergronden zie Wikipedia en "Voyage of the St. Louis".

 

Zie verder: Dromen van een Joodse staat in het getto van Lodz

 

Wil Brassé, met dank aan MB!

Genealogie en afstamming

 

Onderstaand mopje vond ik onder 'erotische humor' op internet.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Afkomst

Jantje is 2 geworden en viert zijn verjaardag in aanwezigheid van vele familieleden. Jantje heeft echter tot op heden nog geen woord gezegd en uitgerekend op deze dag zegt hij "Opa". Opa is razend enthousiast dat uitgerekend het eerste woordje van Jantje opa is. Als de volgende morgen het bericht komt dat opa is overleden, is uiteraard iedereen geschrokken. Als Jantje 3 wordt heeft hij behalve "opa" verder nog niets gezegd. Oma is dan ook vreselijk trots als op die dag Jantje's tweede woord geproduceerd wordt, nl. "Oma". Oma is echter het voorval van het vorig jaar nog niet vergeten en schrikt, maar de verjaardag van Jantje is verder erg gezellig en het is snel weer vergeten. Als de volgende morgen het bericht komt dat ook oma overleden is, schrikt de familie toch wel en denkt dat Jantje iets bijzonders over zich heeft. Na een paar weken is iedereen alles echter weer vergeten, oma was toch al vrij oud en het zal wel toeval zijn geweest. Als Jantje vier wordt heeft hij alleen nog maar "opa" en "oma" gezegd, dus alle verjaardagsgasten zijn toch wel een beetje huiverig voor een bezoek aan Jantje. De dag verloopt een tijdje gespannen maar er gebeurt verder weinig. Vlak voordat iedereen weg gaat, zegt Jantje plots: "Papa." Papa trekt lijkbleek weg en denkt dat hij nu aan de beurt is. De hele nacht doet hij geen oog dicht maar als het morgen is geworden is er niets gebeurd. Papa slaakt een zucht van verlichting, kust zijn vrouw en gaat naar zijn werk. Wanneer hij de voordeur opendoet, ligt daar de postbode dood op de stoep.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Daar heb je dan gelijk een hoofdprobleem van stamboomonderzoek te pakken: weet je zeker dat de in oude akten vermelde vader wel de echte vader van het kind was? Dat boeit niet iedere genealoog zo zeer: de identificatie gaat voor een groot deel over de familienaam, en degene die hem opvoedde en waarvan hij erft is in veel opzichten belangrijker voor wie hij geworden is dan degene die zijn zaad 'doneerde'.

Tegenwoordig wordt ook DNA-onderzoek ingezet om stamboomonderzoek vooruit te helpen; een dure hobby, maar de direkte mannelijke afstammingslijn is vrij goed in het DNA terug te zien. Als ik in Frankrijk een Brassé ontmoet en we vergelijken ons DNA, kan blijken dat mijn oudst bekende voorvader, de fameuze "kapitein van Brandenburg" uit 1693 (bij wie mijn stamboom al 20 jaar vastloopt) uit Frankrijk stamde. Maar als het DNA niet overeenkomt zegt dat vrij weinig: er hoeft in al die generaties maar één vreemde melkboer tussen te zitten, en het afstammingslijntje is verbroken.

Het schijnt ook de reden te zijn dat volgens de Joodse traditie alleen wie een Joodse moeder heeft als Jood wordt erkend, tot groot verdriet van vele vaderjoden.

 

Ik ben gek op melk en melkprodukten, maar dat moet wel toeval zijn; ik lijk tenslotte best wel op mijn vader...

 

Wouter

________________________________

Van de melkboer of niet?

Proefschrift over afstammingsrecht

door Frans Regtien

07-11-2007 (website Wereldomroep)

Beluister het interview met promovenda Jeannette van Raak over afstammingsrecht.

Ouders moeten verplicht aan hun kinderen te vertellen of ze van hen, uit een buisje of van de melkboer zijn. Het recht op afstammingsinformatie is in de huidige Nederlandse wetgeving slecht geregeld. Dat zegt Jeanette van Raak, docent/onderzoeker Familie- en Jeugdrecht aan de Universiteit van Tilburg.

Woensdag promoveert onderzoeker Van Raak op het proefschrift 'Koekoekskinderen en het recht op afstammingsinformatie'. Koekoeken leggen hun eieren in het nest van een andere vogel,die ze dan ook mag uitbroeden.

Overspel
Het lijkt normaal om te weten wie je ouders zijn, maar voor veel adoptiekinderen, vondelingen en donorkinderen is dat niet zo vanzelfsprekend. Veel kinderen die uit een kunstmatige voortplantingstechniek zijn geboren weten bijvoorbeeld niet dat ze niet door hun biologische vader worden opgevoed. En dan kan er natuurlijk ook nog sprake zijn van overspel.

Volgens Jeannette van Raak is het met de huidige Nederlandse wet moeilijk om te achterhalen wie je biologische ouders zijn. In Duitsland bijvoorbeeld is het recht op afstammingsinformatie af te leiden uit de grondwet.

Verzwijgen
Als je op dit moment in Nederland niet weet of je wel of geen donorkind bent, heb je volgens Van Raak niets aan de bestaande wetgeving. Volgens de huidige wetten mag je geen donorgegevens opvragen. Daarbij komt volgens haar dat ouders van donorkinderen geneigd zijn dit feit te verzwijgen.

Het verzwijgen van de afkomst gebeurt volgens de onderzoekster vaak om het kind te beschermen. "Wat niet weet, wat niet deert, denken ze dan. Vaak schamen ze zich ook voor hun omgeving als ze onvruchtbaar zijn. Een donorkind dat van niets weet, gaat dan ook niet op zoek en heeft heel weinig aan die wet."

Van Raak ziet het recht op afstammingsinformatie als een grondrecht. Daarvoor hoeft de grondwet niet gewijzigd te worden, maar ze wil met kleine aanpassingen in de wet het recht op afstemmingsinformatie versterken.

Norm
De promovenda stelt voor om ouders te verplichten hun kind te vertellen of zij daadwerkelijk hun biologische vader en moeder zijn. "Dat is natuurlijk lastig te controleren," geeft ze toe, "ik zie het dan ook meer als een norm, een vorm van bewustwording van ouders. Dit hoort bij de opvoeding."

Ook wil Van Raak iemand wettelijk kunnen verplichten een DNA-onderzoek te laten ondergaan om vast te stellen of hij of zij de echte vader of moeder is van een kind.

Ziekte
Waarom is het, afgezien van het emotionele aspect, zo belangrijk om de afkomst te weten? Volgens Van Raak zijn er ook juridische en medische redenen. Bijvoorbeeld als het gaat om de vaststelling van een erfenis of de diagnose voor een erfelijke ziekte.

De onderzoekster hoopt met het proefschift een voorzet te geven aan politiek Den Haag. Volgens haar is de politiek er ook klaar voor om de wet op het gebied van afstammingsinformatie aan te passen.

 

Dries van Agt over Israël en het EU associatieverdrag

 

Dries van Agt was vorige week weer bezig in de Volkskrant met zijn kwalijke verdraaiingen over Israël en de Palestijnen. Ik schreef een brief om enkele punten recht te zetten en wat tegengas te bieden, maar die werd niet geplaatst. Dus heb ik hem met Ratna's hulp uitgebouwd tot een blog (de eerste helft is meer van mij en de tweede helft meer van haar, weet niet of het stijlverschil erg opvalt?).

Onder het artikel op de Volkskrant site staan weer meer dan 350 reacties, waaronder op het laatst enkele van mij. Er staat weer een vrolijk zooitje reageerders bij elkaar. Een discussie mag het niet heten maar er werd flink met modder gegooid over en weer, zoals te doen gebruikelijk bij dit onderwerp. Ik moest me ook behoorlijk inhouden om de rotte vissen niet voor rotte vis uit te maken. Bij beweringen als dat de Joden maar terug moeten gaan naar Europa, Israel geen staat is, en dat de Joden die islamitische landen ontvluchtten helemaal geen vluchtelingen waren, begint ook bij mij het bloed aardig te koken: Antisemieten, Haatzaaiers, Hufters, Kutwijven en Klootzakken, Achterlijke Debielen, Tuig van de Richel! - Op mijn eigen blog mag ik dat wel schrijven, niet?

 

Wouter

 

PS: Wie de drek zelf wil lezen, kan klikken op de reactie van de ChristenUnie (jawel): Dicteer Israël geen vrede, daarin wordt gelinkt naar Forum van 3 juni.

___________________

Van Agt, Israel en het EU associatieverdrag

IMO Blog, 2009

In een opiniestuk in de Volkskrant van 3 juni ("Stel voorwaarden aan Israel!", 350 reakties online) betogen Dries van Agt en andere oud-bewindslieden van CDA, PvdA en D66 dat de upgrade van het EU associatieverdrag met Israël moet worden opgeschort als de regering Natanyahu zich niet bekent tot de tweestatenoplossing. De schrijvers bedienen zich echter van een dubieuze opsomming van Israëlische uitspraken. Zo blijkt het citaat uit het Likoedprogramma waarin een Palestijnse staat ronduit wordt afgewezen, te stammen uit 1999. De klok wordt hier dus 10 jaar teruggedraaid! Probeer eens weg te komen met het citeren van een Nederlands partijprogramma van 1999 alsof het recent is, bijvoorbeeld de PvdA paragraaf over integratie...


Ook wordt Liebermans tegenstem tegen de Routekaart naar Vrede uit 2003 aangehaald en zijn afwijzing van Annapolis nu. Daarmee zigzaggen de oud-bewindslieden om de feiten heen, want Lieberman heeft zich als minister al uitdrukkelijk achter de Routekaart geschaard en zich impliciet of ook expliciet voor de tweestatenoplossing uitgesproken. Het 'verse geheugen' lijkt Van Agt hier in de steek te laten, maar feitelijk is het hele stuk vergeven van suggestieve retoriek zoals we dat van deze oud-premier gewend zijn. Netanjahoe en Lieberman zijn heus niet ons 'dream team' voor een Israëlisch kabinet, maar waarom hun (huidige) standpunten negatiever afschilderen dan ze zijn, terwijl bij Hamas en Abbas elk lichtpuntje wordt aangegrepen en uitvergroot, en hun veel krassere uitspraken tegen vrede en compromissen volkomen doodgezwegen wordt?

Van Agt cum suis schrijven dat Lieberman volgens de Guardian zou hebben voorgesteld Palestijnse gevangenen in de Dode Zee te verdrinken. Nou is het in de eerste plaats nauwelijks mogelijk iemand daarin te verdrinken, zelfs niet met een steen aan je voeten, maar dat terzijde. Het is meer dan kinderachtig om een vermeende uitspraak van Lieberman uit 2003 aan te halen, terwijl Hamas iedere maand te betrappen is op de meest walgelijke antisemitische propaganda. Hoe eenzijdig kun je zijn? Terwijl in Israël de doodstraf niet bestaat, krijgen bij Hamas en de Palestijnse Autoriteit (vermeende) collaborateurs de doodstraf. Ook op het verkopen van land aan de Joden staat onder de PA de doodstraf.

Anders dan Van Agt begrijpt president Obama wel dat eenzijdig Israël onder druk zetten geen soelaas biedt. De Palestijnse Autoriteit is namelijk ook niet zo uitgesproken gecommitteerd aan de tweestatenoplossing, die immers inhoudt dat er een Palestijns-Arabische staat moet komen naast de Joodse staat. Het is geen trucje van Israël om die erkenning als Joodse staat van de Palestijnen te eisen. Met name de Palestijnse eis tot terugkeer van alle vluchtelingen en hun nakomelingen naar Israël staat haaks op de idee van 'twee staten voor twee volken'. Ook het vereren van terroristen is nog steeds routine bij de PA, evenals het groteske verdraaien van de geschiedenis om bijvoorbeeld de Joodse verbondenheid met Jeruzalem te ontkennen.

Mohamed Dahlan zei een paar maanden terug in een vraaggesprek dat Hamas Israël niet hoeft te erkennen, immers 'Fatah deed dat ook niet', alleen de PLO had Israël erkend zodat het aan de onderhandelingstafel kon plaatsnemen. Abbas had zich in oktober 2006, toen men met Hamas in onderhandeling was over een eenheidsregering, in dezelfde bewoordingen uitgelaten: de erkenning van Israël was een puur tactische zaak, je moet als regering nou eenmaal bepaalde dingen met Israël regelen.
Het 'gematigde' leiderschap op de Westelijke Jordaanoever eist bovendien heel Oost-Jeruzalem op, 'tot de laatste steen' aldus hoofdonderhandelaar Saeb Erekat. Daar valt dus ook de Klaagmuur onder (volgens de Palestijnen Al Buraq geheten en zij ontkennen dat er ooit een Joodse tempel in Jeruzalem heeft gestaan), de Joodse wijk in de oude stad en de Joodse begraafplaats op de Olijfberg.

Er moet dus ook aan Palestijnse zijde nog het nodige gebeuren voordat vrede mogelijk is. Toch geeft Nederland, evenals andere EU landen, miljoenen hulp aan de PA, onder andere voor schoolboeken, het Palestijnse Ma'an nieuws, en diverse 'vredes' en mensenrechtengroeperingen, zoals Al Haq. In de schoolboeken wordt heel Israël als Palestina voorgesteld, en staan Israëlische plaatsen niet of alleen met hun Arabische naam aangeduid. En de vredes- en mensenrechtengroeperingen geven voor een groot deel een bijzonder eenzijdig beeld van de situatie en het conflict. Sommigen roepen zelfs op tot terugkeer van alle vluchtelingen en hun miljoenen nakomelingen, of tot een boycot van Israël. Ook UNRWA, dat hoogst noodzakelijke hulp biedt aan de vluchtelingen, heeft een eenzijdige politieke agenda, promoot het 'recht op tergkeer', en verhindert permanente huisvesting van de vluchtelingen waarbij dat 'recht' immers verloren zou gaan.

Kortom, als je economische middelen wilt toepassen om de partijen tot vrede te bewegen dan moet je consequent zijn en de hulp aan de Palestijnen ook gedeeltelijk stopzetten. Daarbij is het overigens nog een verschil of je over hulp spreekt, of over economische samenwerking waarvan beide partijen profiteren, zoals in Israëls geval. Bij hulp zijn voorwaarden gebruikelijker dan bij economische of technologische samenwerking tussen gelijkwaardige staten. Net zo min als Israël haar samenwerking voorwaardelijk maakt aan bijvoorbeeld een adequatere bestrijding van antisemitisme of stopzetten van steun aan groeperingen (ook in Europa zelf) die werken voor de vernietiging van Israël, is het aan Europa om Israël eenzijdig de maat te nemen. In extreme gevallen, wanneer een regime misdadig is en de bevolking met harde hand onderdrukt, kan het zware middel van de boycot of economische sancties worden ingezet. Bondgenoten doen dit doorgaans niet, want je gooit letterlijk de deur dicht in plaats van een dialoog aan te gaan. Het zou bovendien nogal vreemd zijn dat we, naast voornoemde hulp aan de Palestijnen, wel ijverig handel blijven voeren met de vele Arabische mensenrechtenschenders, waarmee de EU eveneens associatieverdragen en soms aanvullende akkoorden heeft, die ook clausules over mensenrechten en democratie bevatten. Daar schijnt zelfs als eis in vermeld te worden dat ze Israël dienen te erkennen. Ook daar beperkt de EU zich tot een 'kritische en constructieve dialoog'.
Zelfs met Iran wordt handel gedreven, dat niet alleen de eigen bevolking onderdrukt maar ook de regio in gevaar brengt met de ontwikkeling van een atoomwapen, en vrede tussen Israël en de Palestijnen ondermijnt met haar steun aan Hamas.
Degenen die steeds de handelsrelatie met Israël ter discussie stellen, het meest Westerse en democratische land in de regio, blijven doorgaans stil over de handelsrelaties met haar minder frisse buurlanden.

Beter dan met sancties of bevriezing van relaties te dreigen is het om door middel van samenwerking en dialoog de vrede te bevorderen. Zowel Israël als de PA dienen te worden aangesproken op dingen die zij doen die vrede in de weg staan, waarbij Israëls soevereiniteit gerespecteerd dient te worden: het hoeft niet als een klein kind ja en amen te zeggen op alles wat wij vinden, en heeft het recht om niet alle goede raad uit Europa op te volgen. Daarnaast zouden wij ook wat kunnen opsteken van Israëls kritiek en wijze raad: praten met extremisten, en hen tegemoet komen, lijdt er niet automatisch toe dat zij zich ook gaan matigen. En als iemand zegt je te willen vernietigen, dan meent hij dat soms ook echt. Dat is een bittere les uit de Joodse geschiedenis. Alleen op basis van gelijkwaardigheid en wederzijds respect kunnen wij een vruchtbare relatie met Israël behouden en bijdragen aan vrede met de Palestijnen.

Wouter Brassé & Ratna Pelle

Sjtichting Genealogiek Sjènne lanceert website SjtiGS

 

Gisteren mocht ik met mijn baas mee naar de officiële lancering van de website www.sjtigs.eu van de "Sjtichting Genealogiek Sjènne".

 

Nee, geen nieuwe lokale stamboomclub zoals de naam zou suggereren, maar een historisch project met Euregionale ambities, die de geschiedenis van de streek in een brede context wil documenteren en uitdragen via boeken, (documentaire) films en wandelgidsen.

 

De groep begon 2 jaar geleden met het naspelen en verfilmen van de arrestatie en terechtstelling van enkele Schinnense "Bokkerijders" (nu op DVD verkrijgbaar), en vandaaruit is het blijkbaar wat uit de hand gelopen. Of ze de grootse ambities kunnen waarmaken zal moeten blijken, maar van een breed netwerk lijkt men verzekerd. Zo waren niet alleen burgemeester Link, deken Schreurs en kapelaan Gorissen van Schinnen aanwezig bij de presentatie in Thull, maar ook burgemeester Corsten van de Selfkant, gedeputeerde Slypen van Belgisch Limburg en eu-parlementariër Ria Oomen, en naast L1 zou ook de WDR al haar medewerking hebben toegezegd. Horen wij al een EU-subsidiepotje rinkelen?

 

Is de nieuwe stichting concurrentie voor de lokale heemkundevereniging Schinnen, die al een kleine 30 jaar aktief is en gisteren ook goed was vertegenwoordigd, of eerder van het Stadsarchief Sittard-Geleen, dat zich als (eu)regionaal historisch centrum wil profileren, en dat wij gisteren met 3 man vertegenwoordigden? We hopen eerder op een vruchtbare samenwerking met veel 'synergie'!

 

De presentatie vond plaats in de Alfa bierbrouwerij (tegenover het huis waar mijn opa geboren is), en werd na een promotiefilmpje over de geschiedenis van Alfa bier dan ook in stijl afgesloten met een gratis goudgeel pilsje van authentiek bronwater. Op Sjènne, en op onze mooie groene streek en haar bewogen geschiedenis!

 

Wil van Martha van Willem Cuijpers

___________________________________

 

LD en De Limburger, vrijdag 29 mei 2009

Stichting wil historie Euregio impuls geven

SCHINNEN

'Geschiedenis streek onderbelicht'

door onze verslaggever

SCHINNEN – De historie van Limburg en de Euregio is vaak onderbelicht gebleven in de geschiedenisboeken. Dat is de stellige overtuiging van de oprichters van de Stichting StjiGS (Sjtichting Genealogiek Sjènne), die vandaag om 13.30 uur in de Alfa Bierbrouwerij in Thull wordt gepresenteerd. Ofschoon de stichting haar wortels in Schinnen heeft, strekt het werk zich uit tot de hele Euregio.

„Wij willen de mensen bewust maken van het rijke verleden dat deze streek kent," zegt Annemie Martens namens de Stichting StjiGS.

Volgens Martens komt de Euregio er in de geschiedenisboeken bekaaid van af. „De geschiedenis van Nederland is nagenoeg geheel geschreven vanuit Hollands perspectief. Een eenzijdige benadering die voor de gehele Euregio gevolgen heeft gehad bij het vastleggen van belangrijke geschiedkundige feiten", stelt ze. „En dat terwijl voor Europa belangrijke dynastieën hun wortels in onze regio hadden en in onze Euregio Europa is ontstaan."

De Stichting StjiGS hoopt in september een eerste boek te presenteren; in dit geval over de geschiedenis van Limburg in de zeventiende en achttiende eeuw. Tevens is het de bedoeling dat aan de hand van dat boek een documentaire wordt gemaakt. De omroepen L1 en de DuitseWDR hebben al hun medewerking toegezegd.

De startmanifestatie vandaag vindt plaats in het bijzijn van onder andere Ria Oomen, lid van het Europees Parlement. Aansluitend is er een forumdiscussie.

[Die forumdiscussie is helaas geschrapt.]