dinsdag 5 januari 2010

2009 Comic Cover Top 50


 
 
Mijn geliefde broer stuurde me een link naar de 50 beste (Amerikaanse) comic covers van 2009:

http://robot6.comicbookresources.com/2010/01/the-50-best-covers-of-2009/

De bovenstaande vond hij de leukste, en ik ook. Wat kan ik zeggen? We zijn allebei in de sixties geboren...

'Nuff said,
Wouter
 

woensdag 23 december 2009

Hoe komt het dat het treinverkeer in Nederland bij sneeuwval zo'n puinhoop wordt?

 
Afgelopen maandag stond het in de Metro: de verklaring van het treinendrama bij een vlokje sneeuw. In het weekend heeft het flink gesneeuwd (tot wel 20 centimeter schat ik), maar het drama begon al vorige week donderdag, toen een paar milimeter sneeuwvlokjes het hele treinverkeer ontregelde. Vanaf vandaag pas rijden alle treinen weer redelijk normaal.
 
Wouter
________________
 
http://forum.opeenshadikhet.nl/viewtopic.php?f=7&t=12597&start=140
"In andere landen wat vaker de bezem over de wissels"
Metro Nieuws - 21 december 2009


Hoe komt het dat het treinverkeer in Nederland bij sneeuwval zo'n puinhoop wordt; treinen hebben toch geen last van sneeuw en ijs?
Klopt, maar de wissels wel. Die kunnen niet meer bewegen als er sneeuw en ijs tussen zit.

Maar in sneeuwlanden rijden de treinen toch wel op tijd?
Ja, maar daar halen ze ook de bezem wat vaker over de wissels. Vroeger, toen de spoorsector nog niet in gespecialiseerde bedrijven was opgedeeld, gebeurde dat hier ook. De onderhoudsmedewerkers bevonden zich toen veelal op de stations. Nu moeten zij vaak elders vandaan komen - met de auto. Die heeft wel last van de sneeuw.

Is dat alles?
Nee. Vroeger werden de wissels ook gesmeerd met vet. Dat drijft vocht af (dus ook condens en ijs). Maar toen kwamen de 'onderhoudsvrije' wissels, die geen vet nodig hadden. Sneeuwschuivers heeft Prorail ook niet meer.

En verder?
Is het te druk op het spoor. Onder kostendruk is men het spoor intensiever gaan benutten. Als alles goed gaat, lukt dat, maar er hoeft maar één storing op te treden en de dienstregeling klapt in elkaar.

De antwoorden komen van een vooraanstaand spoorwegingenieur. Hij wil anoniem blijven (Prorail is één van zijn opdrachtgevers).

Metro (met dank aan Pluisje van "Opeenshadikhet" forum)
 

dinsdag 8 december 2009

Baaldag voor het Goede Doel

Blik vanuit mijn raam afgelopen februari; de grote boom die jarenlang mijn uitzicht bepaalde werd vorige winter al gekapt, zie de kale stam.

(Voor een grotere weergave klik op de foto.)

 

 

Ik had vandaag een baaldag, dus ik zat thuis. Bij mij achterom zijn sinds kort bouwwerkzaamheden, dus rustig zitten balen is er helaas niet bij.

 

Naar verwachting zal het tot voorjaar of zomer duren. Mijn mooie, wat verlopen maar rustige en groene achterom, met enkele grote bomen, sfeervolle klimops en oude muren van vergane Zittesje glorie, wordt vakkundig naar de knoppen geholpen. Het wordt vervangen door nieuwe appartementen met wellicht een paar jonge boompjes en struikjes, maar vooral veel steen en beton, en achterburen die ik tot nu toe niet had. Of er iets van rust en privacy overblijft moet ik nog zien, maar ik heb de afgelopen 13,5 jaar hier dan ook wel erg luxe gewoond; een oase van rust midden in het centrum van Sittard.

De katten, die altijd heen en weer liepen over de daken van de bergingen en de poort (en zich regelmatig aan heuse 'catfights' te buiten gingen), zullen zich een nieuwe route moeten zoeken over de grond, want een rondje van dak naar dak zit er niet meer in. En ik zal straks door een tweede poort moeten om mijn berging met fiets te bereiken.

 

Dat is dus goed balen. Enfin, ik zat dus een dagje thuis, en prompt ging de telefoon. Een mevrouw van het Rode Kruis met een accent bedankte me voor mijn recente donatie voor de ramp in Azië, en begon een verhaal af te steken. Na twee zinnen brak ik haar af, zei kortaf dat ik geen interesse had en hing op.

Had het zin gehad een discussie aan te gaan? Ik had er geen zin in, maar er waren drie dingen die me stoorden:

1. Zij werkt helemaal niet voor het Rode Kruis, maar voor een call center, en praat dus in eerste instantie haar eigen loon bij elkaar.

2. Ze wil meer geld van me lospeuteren voor het Rode Kruis, maar dat zegt ze niet meteen, ze gaat eerst een verhaal ophangen hoe belangrijk het werk van het Rode Kruis is (alsof ik dat niet weet).

3. Gisteren kreeg ik toevallig een mailtje met de salarissen van de directeuren van diverse goede doelen. De directeur van het Rode Kruis staat op plaats 3 met een inkomen van bijna 2 ton. Er staan nog een paar doelen bij die geregeld geld van mij krijgen. 'Mij' is in dit geval een idealist met iets meer dan minimumloon. Voor de idealisten (?) van onderstaande doelen, inclusief Farah Karimi van vroeger GroenLinks en nu Oxfam-Novib, is dat uiteraard veel te weinig. Idealen zijn mooi, maar ze moeten wel wat opleveren!

 

Bij het lijstje staat maar één naam waarvan ik nog nooit gehoord had, nl. "Woord en Daad", goed voor 125.361 Euro. Welk woord zou verkondigd worden en welke daden zouden daarmee gepaard gaan? Ik weet er wel een: Verbeter de wereld, begin bij jezelf!

 

Ik baal dus vandaag. Wat zoudt ge denken van iemand die zulke zaken kon neerschrijven zonder te balen?

 

Wouter

___________________

 

 

Organisatie - Directeur - Inkomen:

 

    * Unicef - Henk Franken - EUR 371.459

    * Sanquin - Theo Buunen - EUR 248.000

    * Het Rode Kruis - Cees Breederveld - EUR 198.000

    * Hartstichting - Hans Stam - EUR 181.119

    * Nierstichting - Paul Beerkens - EUR 177.249

    * Kerk in Actie - Haaije Feenstra - EUR 176.000

    * KWF Kankerbestrijding - Ton Hanselaar - EUR 175.135

    * Artsen Zonder Grenzen - Hans van der Weerd - EUR 174.000

    * Prins Bernhard Fonds - Adriana Esmeijer - EUR 160.400

    * Natuurmonumenten - Jan Jaap de Graeff - EUR 154.000

    * Plan Nederland - Tjipke Bergsma - EUR 136.000

    * Wereld Natuur Fonds - Johan van de Gronden - EUR 129.498

    * Cordaid - René Grotenhuis - EUR 128.514

    * Greenpeace - Liesbeth van Tongeren - EUR 126.901

    * Woord en Daad - Jan Luck - EUR 125.361

    * Astmafonds - Michael Rutgers - EUR 125.000

    * Zonnebloem - Marijke van Eek - EUR 122.416

    * Terres des Hommes - Ron van Hulzen - EUR 117.440

    * Amnesty - Eduard Nazarski - EUR 115.955

    * Oxfam/Novib - Farah Karimi - EUR 115.769

    * SOS Kinderdorp - Albert Jaap van Santbrink - EUR 103.164

    * Cliniclowns Nederland - Hans Geels - EUR 94.577

    * Liliane Fonds - Kees van den Broek - EUR 92.016

    * War Child - Mark Vogt - EUR 87.600

 

maandag 23 november 2009

Wat is de beste religie voor jou?

Joden vinden Humus maar zo-zo?
(Klik op de afbeelding voor een grotere weergave!)
 
 
Mijn eigen religieuze visie is samen te vatten in de kernachtige leus:
 
"God was here, but he left early"
 
Dat was de titel van een boek dat ik als puber eens in de bibliotheek in Geleen zag. (Ik weet niet meer of ik het ook gelezen heb, maar de titel bleef me altijd bij!)
 
De redenering is simpel: het bestaan van God is mijns inziens evident: het bewijs ervoor is de hele schepping die we om ons heen zien en in het bijzonder het leven, waarvoor ik met de beste wil geen andere verklaring kan vinden, en van de wetenschap heb ik ook nog geen steekhoudende theorie gehoord.
 
Dat hij sindsdien zijn biezen heeft gepakt, is de meest logische verklaring voor alle ellende op Aarde, en met name voor hoe geluk en tegenspoed de goede en de slechte mensen vrijwel gelijkmatig schijnen te treffen. Ik zeg vrijwel, want ik meen toch dat gemiddeld genomen de goeden iets beter af zijn. Maar dat is slechts een gemiddelde dan, en deels vanwege onze eigen inspanningen om slecht gedrag te ontmoedigen. Het zou aan God zijn om de slechten te straffen en de goeden wat royaler te belonen...
 
Wouter was hier
 

dinsdag 10 november 2009

Thomas Friedman over de eindeloze herhalingen van de vredesproces film

 
Misschien wat kort door de bocht, maar zéér herkenbaar:
 
  The Palestinian leadership "wants a deal with Israel without any negotiations" and Israel's leadership "wants negotiations with the Palestinians without any deal."
 
Thomas Friedman stelt voor dat de regering Obama zich concentreert op de eigen Amerikaanse problemen, en als Israël en de Palestijnen het zwaar genoeg krijgen om weer serieus over vrede te gaan onderhandelen, dan bellen ze maar...
 
De moedeloosheid van deze scherpe commentator is begrijpelijk, maar de VS zijn zelf ook medeverantwoordelijk voor de patstelling; ze zijn geen passieve toeschouwer van deze slechte B-film, maar eerder één van de hoofdrolspelers. Beide partijen krijgen een grote zak met geld uit Amerika, waarmee de VS veel invloed kan uitoefenen als het wil. Zelfs voor de machtovername van Hamas in Gaza draagt Amerika medeverantwoordelijkheid, omdat het erop aandrong dat Hamas aan de vorige verkiezingen mee kon doen, een desastreuze misrekening.
 
Lees ook Ami Isseroff's commentaar op MidEast Web: The end of the peace process movie?
 
Wouter, met dank aan Ratna
__________________________________

November 8, 2009
Op-Ed Columnist
Call White House, Ask for Barack
By THOMAS L. FRIEDMAN
 
 
The Israeli-Palestinian peace process has become a bad play. It is obvious that all the parties are just acting out the same old scenes, with the same old tired clichés — and that no one believes any of it anymore. There is no romance, no sex, no excitement, no urgency — not even a sense of importance anymore. The only thing driving the peace process today is inertia and diplomatic habit. Yes, the Israeli-Palestinian peace process has left the realm of diplomacy. It is now more of a calisthenic, like weight-lifting or sit-ups, something diplomats do to stay in shape, but not because they believe anything is going to happen. And yet, as much as we, the audience, know this to be true, we can never quite abandon hope for peace in the Holy Land. It is our habit. Indeed, as I ranted about this to a Jordanian friend the other day, he said it all reminded him of an old story.
 
"These two guys are watching a cowboy and Indian movie. And in the opening scene, an Indian is hiding behind a rock about to ambush the handsome cowboy," he explained. " 'I bet that Indian is going to kill that cowboy,' one guy says to the other. 'Never happen,' his friend answers. 'The cowboy is not going to be killed in the opening scene.' 'I'll bet you $10 he gets killed,' the guy says. 'I'll take that bet,' says his friend.
 
"Sure enough, a few minutes later, the cowboy is killed and the friend pays the $10. After the movie is over the guy says to his friend, 'Look, I have to give you back your $10. I'd actually seen this movie before. I knew what was going to happen.' His friend answers: 'No, you can keep the $10. I'd seen the movie, too. I just thought it would end differently this time.' "
 
This peace process movie is not going to end differently just because we keep playing the same reel. It is time for a radically new approach. And I mean radical. I mean something no U.S. administration has ever dared to do: Take down our "Peace-Processing-Is-Us" sign and just go home.
 
Right now we want it more than the parties. They all have other priorities today. And by constantly injecting ourselves we've become their Novocain. We relieve all the political pain from the Arab and Israeli decision-makers by creating the impression in the minds of their publics that something serious is happening. "Look, the U.S. secretary of state is here. Look, she's standing by my side. Look, I'm doing something important! Take our picture. Put it on the news. We're on the verge of something really big and I am indispensable to it." This enables the respective leaders to continue with their real priorities — which are all about holding power or pursuing ideological obsessions — while pretending to advance peace, without paying any political price.
 
Let's just get out of the picture. Let all these leaders stand in front of their own people and tell them the truth: "My fellow citizens: Nothing is happening; nothing is going to happen. It's just you and me and the problem we own."
 
Indeed, it's time for us to dust off James Baker's line: "When you're serious, give us a call: 202-456-1414. Ask for Barack. Otherwise, stay out of our lives. We have our own country to fix."
 
The fact is, the only time America has been able to advance peace — post-Yom Kippur War, Camp David, post-Lebanon war, Madrid and Oslo — has been when the parties felt enough pain for different reasons that they invited our diplomacy, and we had statesmen — Henry Kissinger, Jimmy Carter, George Shultz, James Baker and Bill Clinton — savvy enough to seize those moments.
 
Today, the Arabs, Israel and the Palestinians are clearly not feeling enough pain to do anything hard for peace with each other — a mood best summed up by a phrase making the rounds at the State Department: The Palestinian leadership "wants a deal with Israel without any negotiations" and Israel's leadership "wants negotiations with the Palestinians without any deal."
 
It is obvious that this Israeli government believes it can have peace with the Palestinians and keep the West Bank, this Palestinian Authority still can't decide whether to reconcile with the Jewish state or criminalize it and this Hamas leadership would rather let Palestinians live forever in the hellish squalor that is Gaza than give up its crazy fantasy of an Islamic Republic in Palestine.
 
If we are still begging Israel to stop building settlements, which is so manifestly idiotic, and the Palestinians to come to negotiations, which is so manifestly in their interest, and the Saudis to just give Israel a wink, which is so manifestly pathetic, we are in the wrong place. It's time to call a halt to this dysfunctional "peace process," which is only damaging the Obama team's credibility.
 
If the status quo is this tolerable for the parties, then I say, let them enjoy it. I just don't want to subsidize it or anesthetize it anymore. We need to fix America. If and when they get serious, they'll find us. And when they do, we should put a detailed U.S. plan for a two-state solution, with borders, on the table. Let's fight about something big.