Frans Hermans - Get gedronke? (Limburgse CD)

Frans is ex-familie van me, dus ik kan wat bevooroordeeld zijn - in positieve of negatieve zin - , maar ik vond het een mooie CD, waarop hij - evenals ik - het verdwijnen betreurt van die mooie plekjes uit onze jeugd, en als een echte vent erop staat dat hij niet zal veranderen*.

 

Ik kocht de mini-cd voor een prikje bij Jos Laumen, die zijn winkel in de Limbrichterstraat onlangs sloot en alleen via Limbo Music op internet verder gaat.

 

Hieronder een drietal vermeldingen van Frans die ik op internet vond.

 

Wouter

 

 

* Het is geen onzin:

- Een vrouw trouwt met een man in de hoop dat hij zal veranderen, maar dat doet hij niet.

- Een man trouwt met een vrouw in de hoop dat zij niet zal veranderen, maar dat doet ze wel.

_________________________________________________

FRANS HERMANS - GET GEDRONKE

Mini CD + Clip

Voor velen zal de naam Frans Hermans niet echt vertrouwd in de oren klinken, maar voor insiders is het geen onbekende meer. In de jaren 80 begon Frans samen met Guido Frissen (Schintaler) en Paul Pinkers (Leff) het bandje Poach waarmee ze regelmatig in het voorprogramma van de Janse Bagge Bend speelde. Het repertoire was heel veelzijdig; eigen Nederlanstalig werk en Nederlands- en Engelstalige covers. In de late jaren 80 en begin 90 verlegde Frans z'n muzikale wegen naar de Amerikaanse rockmuziek met de bands Guardian en Paint it black. Door kennismaking met bassist Jo Janssen (Ummer d'r Neaver) switchte Frans naar ook Limburgstalig werk en schreef en schrijft hij teksten voor o.a. Andy Croonenberg, Ronald Pijls en Leff. Ook de Limburgstalige feestmuziek heeft ondertussen zijn schrijvers-capaciteiten ontdekt, zie het nummer Talisman van Marleen Mols. Als zanger/gitarist is Frans Hermans op dit moment actief met Volle gaas. Mede door het contact met singer/songwriter Bart Oostindie groeide het idee voor 'n solo CD met als resultaat deze "Get gedronke". Als bonustrack op deze CD de Clip van Kleinzoon.

MARLSTONE CDL2624

1 Veuroetgang 2 Get gedronke 3 Ich veranger neet 4 Kleinzoon 5 Gewoon oetein

Frans Hermans Get gedronke Geheel in zijn eigen stijl is er een CD met vijf nummers verschenen van Frans Hermans. De vijf titels zijn Veuroetgang, Get gedronke, Ich veranger neet, Kleinzoon en Gewoon Oetein. Niet zomaar teksten, maar teksten die iets te zeggen hebben, op een gevoelige manier gebracht door deze jonge zanger en tekstschrijver. Extra op deze CD: een videoclip met het nummer Kleinzoon. Marlstone, juni 2006, CDL 2614, www.marlstone.nl

 

FRANS HERMANS

---

Frans Hermans begon in de jaren 80 samen met Guido Frissen en Paul Pinckers de band Poach. Met Nederlandstalige en Engelse songs stond deze band regelmatig in het voorprogramma van de Janse Bagge Bend. Later speelde Hermans vooral Engelse en Amerikaanse rock in andere bands.
Na kennismaking met Jo Jansen maakte hij ook Limburgstalig werk. Hij schreef teksten voor Andy Crooneneberg, Ronald Pijls, Leff en Marleen Mols.
Frans Hermans is actief als zanger en gitarist in Volle Gaas maar maakte ook een solo-cd.

---

DISCOGRAFIE:

Mini-CD:

"Get gedronke" (Marlstone CDL 2614, 2006)

---

Topless zonnen in Tel Aviv (Emma Blijdenstein)

Na deze houd ik op, en moeten jullie verdere columns van Emma Blijdenstein maar op Planet bekijken, voor ik ruzie krijg over de copyright...

 

Topless zonnen zou voor mij uiteraard mogen, maar over het algemeen vond ik het een verademing dat Israël (nog?) niet zo oversext is als Nederland, waar je op elke straathoek reklame posters ziet met blote borsten en billen...

 

In Israël zag ik welgeteld (Een man valt zoiets op!) één grote poster van een vrouw in ondergoed, en dat was op de ruit van een lingeriewinkel in Rechovot.

 

Wouter

 

Topless zonnen in Tel Aviv Gepubliceerd op woensdag 09 augustus 2006 - COLUMN - Het is misschien moeilijk voor te stellen. Maar tussen al het oorlogsgehannes in, doen veel Israëliërs hard hun best om van de zomer te genieten. Misschien wel harder dan normaal. De stranden in Tel Aviv liggen boordevol. In bars wordt vrolijk gedronken. Ik heb het hier vaker gemerkt en denk dat het een soort overlevingsstrategie is. Een van de populairste stranden is Herzelia Beach, net ten noorden van Tel Aviv. Een hotspot voor surfers en zonaanbidders. Maar ook de locatie van een vreemd fenomeen. Terwijl de meeste Israëliërs bang zijn voor bommen en raketten, is een groot deel van de bevolking als de dood voor nog iets heel anders, namelijk bloot. Half ontklede staat Herzelia Beach is een breed wit strand. De Middellandse Zee kabbelt er rustig tegenaan. Maar kijk je naar het zuiden, dan zie je opeens een groot zwart gordijn, dat de rest van het strand aan het oog onttrekt. Het canvas scheidt twee stukken stand. Het noordelijke is voor de seculiere zonaanbidders, het zuidelijke voor de religieuzen. Herzelia Beach is niet het enige strand met dergelijke faciliteiten. Op een aantal plekken langs de Israëlische kust wordt er rekening gehouden met de wensen van Godvrezende landgenoten. Religieuze joden vinden het namelijk not done dat mannen en vrouwen een strand delen. Religieuze stranden hebben afwisselend mannen- en vrouwen dagen. Zo hoeven de beide seksen elkaar niet in half ontklede staat in de golven aan te treffen. De rest van de samenleving vormt daarbij natuurlijk wel een probleem. Want daar wordt wel vrolijk in bikini's rondgestapt. Vandaar het gordijn. Nu is het geen compleet betrouwbare methode. Met een beetje wind flappert de afscheiding onzedelijk heen en weer. Ook loopt het maar een tiental meters de zee in. Verboden vrucht Op zaterdagen zijn er, in verband met de Sjabbat, geen religieuze joden op het strand. Bikini's mogen er dan aan beide zijdes vertoeven. De volgende dag, zondag, is in Herzelia echter de mannendag. Maar het is ook de favoriete stranddag van de dan meestal niet werkende expats. Een jaar geleden togen twee niet nader te noemen Nederlandsen naar Herzelia Beach. In Israël wordt er, buiten een enkele toeriste om, eigenlijk nooit topless gezond. Je wilt de opdringerigheid van Israëlische mannen niet nog meer stimuleren, is de gedachte. Maar op deze eerste werkdag van de week was het strand uitgestorven. Het gordijn was stevig dichtgetrokken en de twee besloten het erop te wagen. Ze lagen nog niet zo lang toen ze van verre een fluitje hoorden. Een bezwete strandwacht kwam door het rulle zand aangestapt. Bovenstukjes werden gegrepen. Wat is het probleem? De strandwacht keek boos en gebaarde dat dit toch wel duidelijk moest zijn. Hij had van de andere kant klachten gekregen. Wat bleek: Bruuske zwemmers waren vanuit de zee gestoord door het onvoorstelbaar zondige aanzicht van blote vrouwelijke bovenlijven. De confrontatie met de verboden vrucht was voor de religieuzen zo beledigend geweest, dat ze er hun life guard op af hadden gestuurd. De Nederlandsen hebben uiteindelijk even gedaan alsof ze zich bedekten. Maar vonden het uiteindelijk te grappig om het bovenlijf lang verborgen te houden. De Uitkrant van Tel Aviv beschrijft het fenomeen. En heeft en passant een goeie suggestie. Als je topless wilt zonnen, kun je dat als vrouw zelfs het beste op de religieuze stranden doen. Dan wel op vrouwendagen natuurlijk. De kans dat je daar door wat voor een man dan ook wordt lastig gevallen is nihil, jubelt het tijdschrift: "A brilliant opportunity to sun-bake topless!" Emma Blijdenstein © 2006 Planet Internet

Bevallen in Bethlehem (Emma Blijdenstein)

Emma Blijdenstein schrijft voor Planet.nl een doorgaans informatieve en onderhoudende column vanuit Jeruzalem. Deze 'beviel' me wel.

 

Overigens hadden wij geen enkele moeite om Bethlehem binnen te komen; wel om de taxichauffeurs aan de Palestijnse kant van de muur ervan te overtuigen dat we géén retourtje wilden maar een enkeltje. We werden desondanks afgezet, en het was ook helemaal niet zo ver als zij beweerden, dus we hadden makkelijk kunnen lopen. 

 

Wouter

 

 

Bevallen in Bethlehem Gepubliceerd op woensdag 13 juni 2007 - COLUMN - Om mij heen is iedereen zwanger. Nederlandse vriendinnen, Israëlischen en buitenlandse collega's. Eergisteren hadden we op zijn Amerikaans een baby shower. Nou heb ik daar in principe niet veel mee op, maar dit had wel wat: bij een Canadese vriendin op het balkon. Babykleertjes en ondeugende seksshop-prullaria uitpakken terwijl onder ons, vanuit de grote, kom-achtige vallei om de paar uur de klaagzang van de minaret opstak en kerkklokken luidden. Schoonmoeders, hangborsten & kunstmatige inseminatie: ze kwamen allemaal voorbij, daar boven de oude stad van Jeruzalem. Het bleken grote gemene delers voor de feestgangers: Israëlischen, Palestijnsen en wij buitenlandsen. De ongebruikte staat van mijn baarmoeder Kinderen zijn een heilig goed hier. Met mijn bijna vierendertig jaar word ik er vaak op aangesproken: Wat, heb je nog geen kinderen? Taxichauffeurs, groentemannen, mensen die ik voor mijn werk moet interviewen: ze beklagen zich ongevraagd en vrijwel meteen over de ongebruikte staat van mijn baarmoeder. Mensen hebben grote families. Religieuze joden, maar ook Palestijnen blijven maar bevallen. "Ze hebben niet veel anders te doen," is de bekende grap over de inwoners van de Gazastrook, waar Palestijnen van de buitenwereld zijn afgesloten. Maar er is nog een ander aspect: "Demografie, het is allemaal demografie," zei een Palestijnse vriendin. Ze doelt op het Israëlisch-Palestijnse conflict. Een hoog kindertal zou de doorslag kunnen geven: Hoe meer Palestijnen, hoe meer kans op een overwinning, etcetera. Twee paspoorten Maar ben je buitenlands, dan zorgt zwangerschap (en de hele rataplan die erbij komt kijken) voor de nodige hoofdbrekens. Een week geleden mocht ik mee op een oefenrondje. De echtgenoot van een zwangere vriendin moest een paar dagen het land uit en zijn vrouw had me gevraagd haar te helpen, voor het geval de baby eerder zou komen. Om half negen 's ochtends reed ik met hen mee naar het Bethlehem Checkpoint. Nu moet ik even uitleggen: werk je als journalist in Israël, dan moet je vogelen met reisdocumenten. Een groot deel van de omliggende Arabische landen ziet Israël als aartsvijand. Wil je in de Arabische wereld kunnen werken en wonen, dan kun beter alles met een Israëlisch luchtje vermijden. Een paspoort met Israëlische stempels is gevaarlijk. We hebben dan ook twee paspoorten. Eén voor Israël en één voor de Arabische wereld. Een heikele aangelegenheid Dit geharrewar zorgt bij de nieuwe generatie echter voor grote problemen. Beval je in Israël, dan staat dit als geboorteplaats in het paspoort van je kind. Met je gezin in de Arabische wereld vertoeven, wordt dan een heikele aangelegenheid. Met het oog op de carrière, hebben mijn Canadese vrienden dan ook besloten in Bethlehem te bevallen. De stad ligt dichtbij en valt onder de Palestijnse Autoriteit. Hun keuze is gevallen op het Heilige Familie Ziekenhuis, een propere christelijke instelling, in de anderszins zwaar verpauperde stad. En dat brengt ons weer terug bij het checkpoint. W., de echtgenoot, draait zijn raampje open. Hij gebaart naar de buik van S. die naast hem zit. De Israëlische soldate schudt haar hoofd. "Ik begrijp het niet," zegt de soldate bars, "waarom wil je in Bethlehem bevallen, Israël heeft veel betere ziekenhuizen." De slagboom blijft dicht. W. stapt uit. Hij is nu duidelijk boos. Na een paar minuten vruchteloos overleg schiet hij uit zijn slof. "Omdat ik katholiek ben!" bijt hij haar tenslotte maar toe. Ezeltje, iemand? Met paspoort en perskaart is bevallen in Bethlehem in principe mogelijk. Maar naast onbeleefde soldaten vormen huurauto's om een of andere reden een probleem. Ze mogen de Palestijnse gebieden niet in. Een paar dagen later krijg ik een email. "Voor het geval dat": de mobiele nummers van het leger en de grensovergang. Te bellen als het water breekt. Ezeltje, iemand? Emma Blijdenstein

Vlees maakt de mensch agressief (met NVB Nieuwsbrief)

 

De meeste vegatariërs zijn sympathiek. Ik kan dat weten, want ik ben er één van. Wereldvreemd zijn we soms wel; zo is de NVB "verbijsterd" dat Kwik, Kwek en Kwak in een receptenbijlage van de Donald Duck vlees eten promoten. We mogen het betreuren, maar het hoeft ons niet te verbazen: afgezien van sex is niets menselijks onze eenden vreemd, en het Disney imperium blijft primair een grote boze (geld)wolf.

 

Tien jaar terug gebruikte de vleeslobby - wat meer voor de hand liggend - Obelix om vlees te promoten middels grote posters op Publex borden. De Klup maakte als antwoord een affiche met Panoramix die in een voedzaam vegetarisch toversoepje roerde, en plakte die op de Publexborden en electriciteitskastjes. De Publexborden-verzorger was not amused en kwam verhaal halen bij mij thuis in de Plakstraat, en ook de eigenaar van café-restaurant Pretzels bij mij op de hoek was woedend dat we onze dierlievende boodschap hadden geplakt op het electriciteitskastje waarop zijn gasten uitkeken. Wat wordt de mensch toch agressief van vlees eten....

 

Wouter

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Politici barbecueën zonder vlees Op 5 juli organiseerden de NVB, Milieudefensie en Wakker Dier voor de derde keer de vegetarische Buitenhof Barbecue voor politici. De Buitenhof Barbecue is het dier- en milieuvriendelijke alternatief voor de Binnenhof Braai van de vleesindustrie. Onder andere ministers Cramer (Vrom) en Verburg (LNV), kamervoorzitster Verbeet, Femke Halsema (GroenLinks), Krista van Velzen (SP), Marianne Thieme (Partij voor de Dieren) en Diederik Samsom (PvdA) kozen voor de vleesloze variant.

Commotie rondom Donald Duck-kookboekje De Nederlandse Vegetariërsbond (NVB) is verbijsterd over een recent verschenen Donald Duck, waarin een advertentiebijlage met vleesrecepten is opgenomen.  De NVB overweegt een klacht in te dienen bij de Reclame Code Commissie. De recepten in het boekje worden geïllustreerd met strips, waarin Donald Duck en Kwik, Kwek en Kwak druk in de weer zijn met het bereiden van vleesgerechten. ''Wij betreuren de keuze van het Vleesinformatiepunt om de vleesconsumptie bij kinderen te stimuleren door een samenwerking aan te gaan met Donald Duck van Sanoma Uitgevers. Kinderen zijn ontvankelijk voor reclameboodschappen, die zijn verpakt als stripverhalen. Wij vinden het ongewenst dat jonge lezers van zo eenzijdig worden beïnvloed door de vleessector'' licht Vibeke Helder, directeur van de NVB, toe. Voedselkeuze kan C02-uitstoot beperken Een klimaatvriendelijke maaltijd zorgt voor 60 procent minder CO2-uitstoot dan een doorsnee maaltijd. Dit blijkt uit berekeningen van Milieu Centraal. Per persoon kan jaarlijks 570 kilo CO2-uitstoot worden bespaard op de warme maaltijd. Dit is vergelijkbaar met 3000 kilometer autorijden, of bijna 4 jaar de was doen. Dierlijke producten zorgen voor de meeste C02. Daarna volgt voedsel dat wordt ingevlogen of dat in een verwarmde kas is geteeld. 1000ste vegapolis verzekerde De eerste collectieve zorgverzekering ter wereld voor vegetariërs en vleesverlaters is een doorslaand succes. De Vegapolis is ontwikkeld door Stichting PreventiePolis en Agis Zorgverzekeringen. Sinds de introductie van deze polis in december vorig jaar hebben al 1.000 mensen gekozen voor de Vegapolis. Mevrouw Siem-Slegers uit Huizen werd deze week ingeschreven als 1000e verzekerde en kreeg uit handen van Ira Telkamp van Agis en Niko Koffeman van de Stichting PreventiePolis een feestelijk boeket en het boek Chique vegetarisch. V-schijf De V-schijf is eind 2004 ontwikkeld in samenwerking met Goede Waar & Co voor de bewuste consument die kiest voor lekker en gezond eten zonder vlees en vis. Schadevergoeding voor serveren vlees in vliegtuig   KUALA LUMPUR – Vliegtuigmaatschappij Malaysia Airlines moet 3750 euro betalen aan een Indiase man die tijdens een vlucht vlees in plaats van een vegetarische maaltijd kreeg. Arvind Sharma, lid van de religieuze Brahmin kaste, zegt overgegeven te hebben toen hij kippenvlees kreeg geserveerd. De man had nooit eerder in zijn leven vlees gegeten. De rechter oordeelde dat Sharma recht heeft op compensatie van de vliegtuigmaatschappij voor de schok, het geestelijke leed en de vernedering die hij heeft moeten ondergaan.   Lekker eten De verleiding is groot om een lekkere hartverwarmende herfstschotel met bonen en paddenstoelen op het menu te zetten. Eerlijk gezegd doe ik dat zelf de laatste tijd ook regelmatig. Toch wil ik optimistisch blijven, tenslotte is de zomer pas begonnen. Als je deze paté op tafel zet gaat de zon vanzelf schijnen en nog makkelijk te maken ook! Courgettepaté (voorgerecht voor 6-8 personen) 500 gram courgettes 3 eieren 100 gram Griekse feta vers gemalen zwarte peper beetje zout 2 eetlepels fijn gehakte verse basilicum 2 eetlepels fijn gehakte verse munt 2 eetlepels fijn gehakte verse peterselie Rasp de courgettes op een grove rasp. Doe de rasp in een zeef, bestrooi met wat zout en laat een half uur staan. Druk er met de hand op zodat er zoveel mogelijk vocht uit komt. Klop de eieren los. Verkruimel de feta. Meng de eieren, feta en de gehakte verse kruiden door elkaar. Roer de courgetterasp erdoor en breng op smaak met peper en een beetje zout. Bekleed een cakeblik (26 cm) met bakpapier. Giet het courgettemengsel in het cakeblik en zet circa 45 minuten in een oven van 150C, tot de paté goudbruin is en stevig aanvoelt (steek er eventueel een satéprikker in, als die er schoon uit komt is de paté gaar). Laat de paté anders nog een paar minuten langer in de oven staan. Laat de paté een beetje afkoelen en haal uit de vorm. Snijd in 8 dikke plakken. Serveer met een tomatensaus. Deze paté kun je ook prima als hoofdgerecht eten. Serveer er in dat geval wat brood bij en een salade. De hoeveelheid is dan voldoende voor 2 personen. Tina de Vries, vegetarische kookcursussen & voedingsadvies

De Rode Knoop: steek hem op, en kijk dan wat hij allemaal losmaakt!

http://www.derodeknoop.be/de-rode-knoop.21.0.html

 

De Rode Knoop

Wat zit erachter?

Je hoeft geen diepgaande onderzoeken uit te voeren om het op te merken.

Mensen communiceren steeds minder met elkaar.

Zelfs al wordt er ge-smst, gemaild en gechat dat het een lieve lust is.
Spontaan een gesprek aanknopen op de bus, op straat,… gebeurt minder en minder. De oorzaak hiervan ligt veelal bij angst en onzekerheid.

Door meer spontane gesprekken te voeren kunnen mensen veel deugd beleven aan elkaar en wordt het leven gewoonweg een stuk aangenamer.

Om nog niet te spreken over de positieve sociale effecten: meer wederzijds begrip, een betere verstandhouding, meer openheid voor diversiteit en meer sociale cohesie. Los van leeftijd, sekse, sociale status, afkomst of historiek.

Hoe kunnen we een positieve beweging op gang brengen?
Bijvoorbeeld door een eenvoudig en sterk symbool. Een symbool dat de drempel om contact te leggen en een gesprek aan te knopen spontaan verlaagt.

Dat symbool is de Rode Knoop

Wat vertelt 'De Rode Knoop'?

Rood staat voor stoppen, bij mij mag je stoppen en een gesprek aanknopen. Ik sta er open voor.

• Rood is de kleur van de liefde, de vriendschap, de warmte, kortom: positieve gevoelens
• De knoop: verbindt twee delen stof die bedoeld zijn om samen te komen. Hij legt een brug, net zoals communicatie de afstand tussen mensen overbrugt.
• Meer spontane communicatie: met één voor iedereen duidelijk symbool wordt een sociale doelstelling in universele mensentaal vertaald.

Wie De Rode Knoop draagt, zegt: "Met mij mag je gerust een gesprek aanknopen. Ik luister"

Waarom De Rode Knoop?

Het idee voor De Rode Knoop is een zuiver idee, los van alle politieke, religieuze, marketing-, commerciële of liefdadigheidsbedoelingen.

De Rode Knoop is dus niet 'getint' en ook geen paraplu voor fundraising, bijvoorbeeld.

De enige doelstellingen zijn:

• bijdragen tot meer communicatie, dus tot meer begrip onder de mensen. Een positief mensgevoel. Minder angst voor elkaar, meer geloof in elkaar.
• iets laten groeien bij een breed publiek, in eerste instantie hier in Vlaanderen en op kleine schaal, maar met een brede scope.

Uiteraard staat het iedereen vrij – dus ook organisaties, bedrijven of zelfs partijen– om zich achter De Rode Knoop te scharen. Hoe meer, hoe liever.

Maar het concept op zich moet aan de basis zo zuiver mogelijk blijven.

Vandaar ook de bewuste keuze om de Rode Knoop zonder officiële sponsors te lanceren.

De Rode Knoop moet het hebben van mensen, gedragen worden (letterlijk en figuurlijk) door belangeloos enthousiasme. Mensen die geloven in communicatie en die daar, elk op hun manier, in het dagelijkse leven, ook iets aan doen. Los van een intellectualistische benadering.

Om het initiatief krachtig te lanceren, zullen wij dan ook een beroep doen op zoveel mogelijk BV's uit alle rangen en regionen. Zij krijgen als 100 eersten de Rode Knoop opgespeld, als erkenning voor hun bijdrage tot meer communicatie. Zij krijgen elk 10 Rode Knopen mee die zij verder kunnen uitdelen bij vrienden en bekenden.

100 worden er 1000… en daarna gaat De Rode Knoop op eigen vleugels de wereld in.

De Rode Knoop, een kind dat kan groeien

De Rode Knoop in een notendop

• De Rode Knoop is het geesteskind van Bart De Bondt.
• De Rode Knoop is 100% ongebonden, los van elke politieke kleur, religieuze overweging of commerciële bijbedoeling. Je draagt hem enkel uit vrije wil! 
• Het is de bedoeling om zoveel mogelijk Rode Knopen onder de mensen te brengen, op straat, op de trein of de tram, in de bib of bij de bakker, op het werk of in de vrije tijd…
• Het project werd van bij het begin ondersteund en uitgedragen door Haenen & Co communicatiebureau.
• De Rode Knoop is geselecteerd als SAM-project (VRT) met steun van de Koning Boudewijnstichting.
• De Rode Knoop is een vzw:

Hulgenrodestraat 70
2150 Borsbeek
rekeningnr. 320-0094545-40

• De Rode Knoop is een pin (button) die speciaal voor dit project werd ontworpen en geproduceerd. Je kan hem bestellen via deze site à 2 € per stuk voor handling en verzending naar het opgegeven adres
• De Rode Knoop is een project zonder enig winstgevend doel. Hij wordt ondersteund door enkele mecenassen. Elke bijdrage is dan ook van harte welkom op rekeningnr. 320-0094545-40 met vermelding De Rode Knoop: Ik ook!

Stel je voor wat 100.000 Rode Knopen kunnen doen…